Weiwei Li

In de context van internationalisering en interdisciplinariteit in het hoger onderwijs wordt studentendiversiteit in samenwerkende leeromgevingen erkend als een waardevol onderwijsmiddel. Het biedt alle studenten mogelijkheden voor interculturele ervaringen en competentieontwikkeling. Het integreren van de verschillende culturen van studenten in groepswerk verbetert de kwaliteit van grensoverschrijdende interacties en kennissynthese, waardoor ze complexe problemen in de echte wereld kunnen aanpakken. Het verbetert ook de individuele houding ten opzichte van diversiteit, openheid, cultureel inlevingsvermogen en sociaal initiatief, waardoor studenten worden voorbereid op de wereldwijde beroepsbevolking en teamgebaseerde omgevingen.

Ondanks het erkende potentieel van diversiteit als hulpmiddel in het onderwijs, wordt het effectief integreren van zowel disciplinaire als nationale culturen in groepssettings vaak belemmerd door uitdagingen zoals de beperkte betrokkenheid van studenten als gevolg van onzekerheid en vooroordelen over de verschillende groepen, en de dringende behoefte aan innovatieve praktijken van docenten en instellingen. Het aanpakken van deze uitdagingen is cruciaal om de voordelen van culturele diversiteit in groepswerk van studenten te maximaliseren.

Dit proefschrift beoogt een centrale onderzoeksvraag te beantwoorden: “Onder welke voorwaarden kan diversiteit in een collaboratieve leersetting toegevoegde waarde bieden voor het floreren van studenten?” Het past een consistent theoretisch raamwerk toe, het Categorisation-Elaboration Model, en beschouwt percepties van voordelen en kosten, doeloriëntatie, kwaliteit van interculturele interactie, en interculturele competentieontwikkeling van zowel internationale als binnenlandse studenten. Het onderzoekt de onderwijspraktijk, zelfregulering en benodigde ondersteuning van docenten, construeert het concept van het door docenten geïnitieerde diversiteitsklimaat, evalueert de effecten van interdisciplinaire programma's op de competentieontwikkeling van studenten en bespreekt hun interacties bij het benutten van de toegevoegde waarde van diversiteit in groepen om het leren van studenten te stimuleren.

Hoofdstuk 2 gaat in op de voordelen die studenten ervaren van intercultureel groepswerk (IGW) en hun invloed op de kwaliteit van interculturele interacties. Door middel van een enquête onder 233 studenten onderzoekt en beoordeelt dit hoofdstuk de taakspecifieke en algemene waarde van diversiteit en hun relatie tot interculturele interacties binnen IGW. Verder wordt de variatie in leerervaringen tussen lokale en internationale studenten onderzocht: internationale studenten zijn meer betrokken bij en hebben meer baat bij de internationale klas. Deze bevinding sluit niet alleen aan bij de ontwikkeling van internationalisering in het hoger onderwijs in het afgelopen decennium, waarbij studenten, met name internationals, zich meer bewust zijn van de betekenis van internationaal onderwijs, maar wijst ook op een nieuwe uitdaging voor docenten om lokale studenten meer te betrekken bij internationaal leren. Docenten worden uitgenodigd een gevoelige benadering te hanteren om zowel lokale als internationale waarden, rituelen, behoeften en percepties te identificeren, en hun onderwijs zorgvuldig af te stemmen op het betrekken van verschillende groepen studenten. De bevindingen bevestigen ook dat het erkennen van de voordelen van diversiteit in groepsprojecten studenten aanmoedigt om van hun medestudenten te leren over het onderwerp en hen stimuleert om hun eigen interculturele houding en persoonlijke groei opnieuw te beoordelen, vooral voor lokale studenten in internationale programma's.

Hoofdstuk 3 verschuift de aandacht naar de perspectieven van docenten en hun ervaringen met het mengen van nationale diversiteit voor beter onderwijs in studentengroepen. Door semi-gestructureerde interviews af te nemen met 20 docenten die strategieën voor groepswerk hebben geïmplementeerd in internationale programma's, onthult dit hoofdstuk de strategieën voor het creëren van een diversiteitsklimaat, het taakontwerp, instructie, en feedback en beoordeling die docenten gebruiken om interculturele interacties in IGW te bevorderen. Het creëren van een positief diversiteitsklimaat is bijvoorbeeld erkend als de eerste stap in de strategieën van docenten om de betrokkenheid van leerlingen in interculturele omgevingen te vergroten, en goede onderwijspraktijken worden beschreven om ervoor te zorgen dat leerlingen zich prettig, veilig, betrokken en gewaardeerd voelen. De bevindingen moedigen docenten aan na te denken over hun eigen zelfregulering in interculturele contexten en hoe de geïdentificeerde strategieën en goede praktijken hen kunnen helpen in hun onderwijscontexten. Deze studie identificeert verder de betrokkenheid van studenten, de overtuiging van docenten en de erkenning en ondersteuning door instellingen die van invloed zijn op de effectiviteit van docenten als facilitators van intercultureel groepswerk.

Hoofdstuk 4 analyseert tegelijkertijd de invloed van waargenomen voordelen en waargenomen kosten op de interdisciplinaire interacties van studenten. De regressieanalyses geven aan dat de gretigheid van individuen om inzichten uit verschillende disciplines te verwerven de belemmeringen die geassocieerd worden met interdisciplinaire inspanningen overstijgt. De bevindingen benadrukken het belang van positieve overtuigingen van studenten over diversiteit voor de efficiëntie van IGW en moedigen docenten aan om studenten bewust te laten inzien wat de voordelen zijn van deelname aan intercultureel groepswerk. Voortbouwend op de verkenning van de strategieën van docenten in IGW, besproken in hoofdstuk 3, construeert hoofdstuk 4 het concept van een door de docent geïnitieerd diversiteitsklimaat en meet hoe de perceptie van de docent van het diversiteitsklimaat hun interactie beïnvloedt. Door gebruik te maken van een enquête onder 108 studenten, onthult dit onderzoek dat het verbeteren van de positieve percepties van studenten over diversiteit in IGW het onderliggende mechanisme is waardoor een waargenomen positief diversiteitsklimaat de kwaliteit van interdisciplinaire interacties verbetert. Deze studie geeft niet alleen uitdrukking aan de veerkracht van de studenten in hun motivaties wanneer ze geconfronteerd worden met verschillen, maar benadrukt ook de belangrijke contextuele factor van diversiteitsklimaat die gerelateerd is aan de instructies van docenten in interculturele contexten.

Hoofdstuk 4 begint met een analyse van cross-sectionele gegevens over de percepties van studenten en hun interacties binnen een interdisciplinaire context, waarmee de weg wordt geëffend voor hoofdstuk 5: een longitudinale studie over drie maanden om de impact te evalueren van een interdisciplinaire teamgebaseerde module, ontworpen door de eentalige faculteit van een lokale universiteit. Aan de hand van een voor- en nameting onder 137 studenten, ontdekt dit hoofdstuk dat er positieve veranderingen zijn in drie sociaal-perceptuele interculturele eigenschappen van ruimdenkendheid, sociaal initiatief en de ontwikkeling van cultureel inlevingsvermogen bij de studenten na het interdisciplinaire programma. Ook nam de aanvankelijk ervaren onzekerheid in het samenwerken met anderen uit verschillende disciplines significant af na het drie maanden durende interdisciplinaire programma. Dit onderzoek bevestigt dat het interdisciplinaire programma een unieke interculturele onderwijskans biedt voor lokale studenten aan eentalige faculteiten om interculturele competenties te ontwikkelen en interculturele angsten te verminderen. Naast de effecten van institutionele innovatie bij de introductie van interdisciplinaire programma's, zagen we dat studenten met een hoger niveau van beheersingsgerichtheid beter in staat zijn om hun interculturele competenties te verbeteren door interdisciplinair groepswerk. Deze bevinding sluit goed aan bij de stelling dat een veeleisende omgeving een positieve doelgerichtheid van studenten vereist, omdat ze actief moeten leren van en met medestudenten om hun doelen op het gebied van zelfontwikkeling en competentieverbetering te bereiken.

De bevindingen onderstrepen de praktische toepasbaarheid en voordelen van het integreren van culturele diversiteit in groepswerk, en bieden op feiten gebaseerde aanbevelingen voor studenten, docenten en beleidsmakers. Dit proefschrift bevordert niet alleen het begrip van het mengen van culturen in het onderwijs, maar biedt ook bruikbare inzichten voor het bevorderen van effectiever en meer inclusief divers groepswerk in academische omgevingen.