Jeanine Arkenbosch

Deel I: Postoperatief recidief na ileocoecaal resectie

Wereldwijd is er een toename in de prevalentie van Morbus Crohn (M. Crohn), met name in gebieden waar de ziekte voorheen minder vaak voor kwam, zoals Azië en Oost-Europa. In Hong Kong is de incidentie van M. Crohn de afgelopen drie decennia bijvoorbeeld verdrievoudigd. Deze toename in prevalentie zorgt voor een grote druk op de wereldwijde gezondheidszorg. Het fenotype van M. Crohn lijkt te verschillen tussen Oosterse en Westerse landen; dit heeft mogelijk effect op behandelstrategieën, zoals beslissingen over de chirurgische behandeling. In hoofdstuk 2 werd het fenotype, de chirurgische behandeling en de lange termijn prognose na ileocolische resectie (ICR) in patiënten met M. Crohn uit Nederland en Hong Kong vergeleken. In deze studie werd een vergelijkbaar risico op postoperatief recidief na ICR gevonden tussen patiënten uit Nederland en Hong Kong, ondanks verschillen in fenotype en pre- en postoperatieve behandeling. In het grootste deel van de Nederlandse patiënten werd voornamelijk luminale ziekte ten tijde van diagnose geobjectiveerd, terwijl patiënten in Hong Kong met name stenoserende of penetrerende ziekte hadden bij diagnose. De meest voorkomende indicatie voor ICR was stenoserende ziekte in het Westen en penetrerende ziekte in het Oosten. Deze verschillen kunnen mogelijk verklaard worden door een verschil in tijd tot diagnose en verschillen in behandeling. De toename van M. Crohn in landen met voorheen een lage incidentie hangt mogelijk samen met industrialisatie en veranderingen in omgevingsfactoren, zoals veranderingen naar een Westerse omgeving en dieet. Daarnaast wordt er in de literatuur ook beschreven dat Westerse en Oosterse M. Crohn wellicht een andere pathogenese kennen (1). Gevalideerde, Westerse, internationale behandelrichtlijnen zijn mogelijk niet geschikt voor Aziatische landen vanwege socio-economische redenen, zoals minder toegang tot zorg vanwege financiële of geografische redenen (2). Daarbovenop zijn veelgebruikte, Westerse immunosuppressiva in de behandeling van inflammatoire darmziekten (IBD) niet geschikt voor de Azië-Pacific regio, vanwege het risico op re-activatie van infectieziekten zoals tuberculose en de hoge kosten van de medicatie (3). In onze studie viel op dat Hong Kongse patiënten preoperatief minder vaak werden blootgesteld aan IBD medicatie. Aangezien IBD toeneemt in het Oosterse deel van de wereld, dienen huidige behandelstrategieën te worden aangepast en toegespitst op de Oosterse populatie om de last en de omvang van de IBD epidemie te beperken.

Ondanks de toegenomen beschikbaarheid van immuun-modulerende therapie, blijft ICR een belangrijk deel van de behandeling van M. Crohn (4, 5). De gerandomiseerde, placebogecontroleerde LIR!C trial liet zien dat laparoscopische ICR een gedegen alternatief is voor step-up behandeling met infliximab voor patiënten met ongecompliceerde ziekte van Crohn wat betreft kwaliteit van leven en kosteneffectiviteit na 12 maanden.