Jing Sun

Bio-geïnspireerde mechanische materialen zijn ontworpen en gefabriceerd voor breed scala aan toepassingen. In Hoofdstuk 1 worden op eiwit gebaseerde mechanische biomaterialen zoals kleefstoffen en vezels besproken. In het eerste deel worden biologische lijmen beschreven welke geïnspireerd zijn op mosselen en zandkasteelwormen. Genetische manipulatie en chemische synthese zijn de twee methoden voor de vervaardiging van op eiwitten gebaseerde kleefstoffen. Met behulp van moleculaire klonering en recombinante eiwitexpressie kan het mechanische gedrag van eiwitkleefstoffen uitstekend worden geregeld door de aminozuursequentie en het molecuulgewicht. Bovendien maakt hun polypeptideaard ze biologisch afbreekbaar en ongiftig. In het tweede deel zijn mechanisch sterke eiwitvezels beoordeeld. Bio-geïnspireerde vezels van spinnen en zijderupsen hebben toenemende aandacht getrokken vanwege hun lichte gewicht en buitengewone mechanische eigenschappen, d.w.z. een hoge treksterkte en uitstekende rekbaarheid. Tot dusver zijn kunstmatige vezels op basis van eiwitten hoofdzakelijk geproduceerd via twee benaderingen: chemische regeneratie en genetische manipulatie. De buitengewone mechanische eigenschappen, biocompatibiliteit en biologische afbreekbaarheid, bieden de mogelijkheid om dergelijke eiwitvezels toe te passen in textielmateriaal, weefselmanipulatie en medicijnafgifte.

In Hoofdstuk 2 ontwikkelden we een sterke biologische lijm met biocompatibele en biologisch afbreekbare eigenschappen. De supergeladen ongevouwen proteïne (SUP) lijmen werden vervaardigd door gebruik te maken van de elektrostatische interactie tussen sterk geladen kationische polypeptiden (kationische SUPs) en de negatief geladen surfactant SDBS, gevolgd door een eenstaps precipitatie en uiteindelijke lyofilisatie. De SUP-lijmen vertoonden aanzienlijke bulkhechtstrekte op verschillende substraten, welke vergelijkbaar is met commerciële cyanoacrylaten zoals secondelijm. Bovendien werd door dit systeem een sterke hechting onder water gerealiseerd. Als opvallend kenmerk van deze nieuwe lijmklasse, werd tijdens het hechtingsproces de vorming van covalente bindingen vermeden. Via NMR-spectroscopie en computationele simulatie werd aangetoond dat π-stapeling en kation-π-interacties een cruciale rol spelen. Verder dragen de elektrostatische interacties tussen SUPs en SDBS surfactanten, van der Waals-krachten en waterstofbruggen, bij aan de hoge adhesiesterkte van SUP-lijmen.

Na het aantonen van het adhesievermogen van SUP-lijmen werd in Hoofdstuk 3 de biomedische toepassing onderzocht. Als eerste werd de ongiftigheid van de SUP-lijmen bevestigd door de hoge levensvatbaarheid van de HeLa cellijn in het SUP-SDBS-complex. Het hoge overlevingspercentage van D1 mesenchymale stamcellen uit muizen in 3D-kweekomstandigheden met SUP-lijm wees ook op de veiligheid van het lijmsysteem. Vervolgens toonden de testen op de adhesie van huid en oogleden met SUP-lijm veelbelovende biomedische toepassingen aan. Daarna werden de hemostatische en wondgenezingseigenschappen van SUP-lijmen onderzocht in vivo. Bloedende wonden op de huid en lever van ratten werd verzegeld na behandeling met SUP-lijmen, wat hun snelle hemostatische eigenschappen aantoont. Bovendien werd, in sterk contrast met hechtingssluiting en commerciële chemische lijmen, snelle wondgenezing gedetecteerd voor de SUP-lijm, wat het vermogen van SUP-lijmen voor het regenereren van de huid aangeeft. Histologische experimenten werden gebruikt om de regeneratie van genezend huidweefsel te analyseren. In vergelijking met andere behandelingsgroepen, vertoonde de groep behandeld met SUP-lijm een significante vorming van nieuwe bloedvaten, overvloedige follikelvorming, talgklieren en meer collageenafzetting. Bovendien vertoonden immunofluorescentieanalyses van de met SUP-lijm behandelde wonden geen tekenen van ontsteking, hetgeen de werkzaamheid van SUP-lijm onthulde om onsteking geassocieerd met letsel te voorkomen.

Om de reikwijdte van SUP-lijmen te verbreden, richt Hoofdstuk 4 zich op de bereiding van SUP-lijmen met verschillende oppervlakteactieve stoffen volgens hetzelfde productieprotocol zoals beschreven in Hoofdstuk 2. Als eerste werden de SUP-lijmen vervaardigd door gebruik te maken van elektrostatische interacties tussen SUPs en relevante tegenovergestelde geladen op DOPA of azobenzeen gebaseerde surfactanten. De SUP-lijmen zorgten voor een uitstekende hechting, zowel in droge als in vochtige omstandigheden. In het bijzonder, in het geval van de SUP-DOPA-lijm, kan een bindingssterkte worden bereikt tot 13.51 MPa op staal vanwege de coördinatieverbindingen tussen Fe3+-ionen en catecholeenheden. In dit geval is de hechting zelfs hoger dan die van secondelijm (cyanoacrylaat, 12.06 MPa). Bovendien hebben wondgenezingsexperimenten en cytotoxiciteitstesten bewezen dat SUP-lijmen een goede biocompatibiliteit, lage toxiciteit en anti-infectievermogen vertonen. Alle resultaten geven aan dat SUP-lijmen gebruikt kunnen worden als een veelbelovend biomateriaal voor wondgenezing en weefselmanipulatie.

Afgezien van de SUP-lijmen, rapporteren we in Hoofdstuk 5 het eerste voorbeeld voor de omkeerbare mechanische modulatie van SUP-vezels in bulktoestand met behulp van licht. We hebben eerst een nieuw type bio-gemanipuleerde eiwitvezels bereid door gebruik te maken van elektrostatische interacties tussen SUPs and azobenzeen (Azo) gebaseerde surfactanten. De macroscopische trekproeven, evenals AFM-metingen op nanoschaal, toonden aan dat de foto-isomerisatie van Azogroepen van de E- naar de Z-vorm de treksterkte, stijfheid en taaiheid van de vezels omkeerbaar verandert. Vooral de verhoogde kation-π-interacties van de ongecomplexeerde lysine groepen in de SUPs en de fenylgroepen in Z-vorm van Azo leiden tot een ~ tweevoudige toename in de mechanica van de vezel. De uitstekende mechanische eigenschappen openen een pad naar de ontwikkeling van SUP-Azo-vezels als stimuli-responsieve ondersteunende biomaterialen.