Thomas Nijdam

De gebroken heup
Het breken van de heup staat bekend als een van de meest voorkomende traumatische letsels in de geriatrische populatie. Met een groeiende oudere bevolking en een toenemende prevalentie van kwetsbare ouderen met meerdere comorbiditeiten, zal de druk op een al overbelaste gezondheidssector naar verwachting toenemen. Aangezien het aantal heupfracturen gepaard gaat met het groeiende aantal gevallen van kwetsbare ouderen, heeft het postoperatieve traject vaker te maken met ernstige nadelige uitkomsten, met een 1-jaars sterftecijfer dat varieert tussen 20-30%. Voor geriatrische patiënten met een beperkte levensverwachting kunnen andere opties dan een heupoperatie meer in overeenstemming zijn met hun voorkeuren. Dit proefschrift onderzoekt de behandeldoelen (Goals of Care) voor de geriatrische populatie en evalueert de integratie van palliatieve zorg bij de behandeling van een gebroken heup. Een introductie van het onderwerp van dit proefschrift wordt gepresenteerd in hoofdstuk 1.

Orthogeriatrische zorg
Deel 1 van dit proefschrift onderzoekt de gevolgen van de multidisciplinaire geriatrische zorgpaden, tientallen jaren geleden geïntroduceerd met als doel de orthogeriatrische zorg te verbeteren. In hoofdstuk 2 wordt de praktische toepassing van deze holistische benadering onderzocht in de vorm van patiënten met een gebroken heup. Een systematische review werd uitgevoerd om empirisch bewijs te verzamelen over de verbeteringen in de ziekenhuiszorg voor orthogeriatrische patiënten, met betrekking tot de kwaliteit van leven. Deze innovatieve veranderingen, internationaal reeds breed geïmplementeerd, hebben hun toepassing al bewezen op het gebied van morbiditeit en mortaliteit. De verbeteringen in de kwaliteit van leven lijken echter minstens zo belangrijk voor de oudere patiënt met een heupfractuur.

Kwetsbare patiënt met een gebroken heup
In deel 2 wordt een uitgebreide analyse van kwetsbare geriatrische patiënten met een gebroken heup en hun kenmerken verricht. Hoofdstuk 3 schetst de identificatie van korte termijn- en lange termijnvoorspellers van mortaliteit bij patiënten met een gebroken heup, die vervolgens worden gebruikt om meerdere overlevingscurves te construeren met behulp van de Kaplan Meier-methodologie. Deze grafieken bieden inzicht in het postoperatieve verloop van patiënten op basis van predictoren, waardoor patiënten en hun families uiteindelijk een grafische informatiebron hebben vóór de heupoperatie. In