Eva Bax

De wereldwijde ziektelast van knieartrose (KOA) neemt toe, met name onder jongere en actieve personen. Dit onderstreept de noodzaak van gewrichtssparende behandelopties. In deze context heeft osteotomie zich ontwikkeld tot een succesvolle behandeling, omdat met deze ingreep het gewricht behouden blijft en de noodzaak tot een knieprothese kan worden uitgesteld.

Dit proefschrift heeft als doel vier onderling samenhangende domeinen binnen het onderzoek naar knieartrose te verbeteren: beeldvormende diagnostiek, standsafwijkingen van de onderste extremiteit, optimalisatie van osteotomiezorg en de invloed van een eerdere osteotomie op de uitkomsten van een latere totale knieprothese. Deel I laat zien dat radiologische metingen van de gewrichtsspleet worden beïnvloed door de positionering van de patiënt en dat interpretatie gebaseerd moet zijn op beide compartimenten in plaats van slechts één compartiment. Deel II toont aan dat standsafwijkingen van de onderste extremiteit, inclusief zowel benige als intra-articulaire componenten, samenhangen met het ontstaan en de progressie van knieartrose en mogelijk al ontstaan tijdens groei en fysieke belasting. Deel III richt zich op verbetering van osteotomiezorg door middel van chirurgische planning, beoordeling van botgenezing, biomaterialen en gestandaardiseerde uitkomstmaten. Deel IV laat zien dat een eerdere osteotomie geen nadelige invloed heeft op de uitkomsten van een totale knieprothese, wat osteotomie ondersteunt als een duurzame gewrichtssparende behandeling.

Samenvattend toont dit proefschrift aan dat standsafwijkingen van de onderste extremiteit een sleutelrol spelen in het ontstaan en de progressie van knieartrose. Het benadrukt het belang van nauwkeurige beeldvorming, inzicht in mechanische uitlijning en verfijnde chirurgische technieken gericht op gewrichtsbehoud, met als doel het behouden van functie, mobiliteit en kwaliteit van leven, met name bij jongere en actieve patiënten. Dit proefschrift sluit af met de overkoepelende ambitie voor toekomstig onderzoek: “Realigning the Future”, waarin het begrijpen van het ontstaan van standsafwijkingen essentieel wordt beschouwd voor de verschuiving van behandeling naar daadwerkelijke preventie.