N2

N2Africa werd in 2009 gelanceerd als een langdurig ontwikkelings- en onderzoeksproject met de visie om stikstofbinding in te zetten voor kleine boeren in Afrika. De kernfocus van het project was de interactie (GL × GR) × E × M: het combineren van het leguminosengenotype (GL) met het rhizobiumgenotype (GR), afgestemd op de omgeving (E) met een focus op optimaal agronomisch beheer (M). Gedurende de tienjarige looptijd ontving het project 52 miljoen USD aan financiering van de Bill & Melinda Gates Foundation.

Het project was actief in elf landen in sub-Sahara Afrika (waaronder Ghana, Nigeria, Ethiopië, Tanzania en Oeganda) en behandelde de fundamentele onderzoeksvraag: "Wat werkt waar, wanneer, waarom en voor wie?" Het werd uitgevoerd in twee verschillende fasen. De eerste fase (2010–2014) leverde een 'proof of concept' door significante opbrengstverhogingen en voordelen voor huishoudens aan te tonen. De tweede fase richtte zich op het 'Development to Research'-model, met de nadruk op grootschalige levering en verspreiding via publiek-private samenwerkingen (PPP's). Deze samenwerkingsverbanden koppelden boeren aan inputleveranciers (zaden, inoculanten, meststoffen) en afzetmarkten.

Belangrijke resultaten van het project bevestigden dat rhizobium-inoculanten een zeer kosteneffectieve technologie zijn, die de graanopbrengst van leguminosen met gemiddeld 10 tot 45 procent verhoogt. Het project bereikte direct meer dan 660.000 boeren en naar schatting 2 miljoen huishoudens via secundaire zaadverspreiding. Naast productiviteit benadrukte het project de empowerment van vrouwen en voeding, waarbij werd vastgesteld dat de betrokkenheid van vrouwen bij de teelt van leguminosen de kans op positieve voedingsresultaten voor huishoudens aanzienlijk vergrootte. Geleerde lessen benadrukken dat hoewel technische oplossingen zoals fosfor en inoculanten betrouwbaar zijn, succes sterk afhangt van functionerende waardeketens, het afstemmen van vraag en aanbod en het verstrekken van consistente informatie aan boeren.