Michelle Feijen

Vervormingen in het craniofaciale gebied van pasgeborenen zijn al lange tijd een grote zorg voor ouders. Naast het aanpassen aan het nieuwe leven met een pasgeborene, veroorzaken deze afwijkingen extra stress. Hoewel kinderen zich normaal lijken te ontwikkelen, beïnvloeden deze craniofaciale afwijkingen het uiterlijk van een pasgeborene, waardoor ouders zich zorgen maken over de psychosociale lasten die hun kind mogelijk moet overwinnen. Daarom zoeken ouders vaak hulp bij hun arts, op zoek naar geruststelling of een geschikte behandelmethode. Dit proefschrift richt zich op vroege, niet-operatieve behandelingsmethoden, ook wel bekend als molding, voor positionele craniale vervormingen en afwijkingen van het uitwendige oor.

In dit proefschrift wordt het effect van verschillende niet-operatieve behandelingsmethoden voor positionele craniale vervormingen geëvalueerd.

Voorlichting van huisartsen, verloskundigen en jeugdartsen over deze aandoeningen en de verschillende behandelingsmodaliteiten, is zeer belangrijk. Daarom bevat Hoofdstuk 2 een klinische les over plagio- en brachycephalie, beide afwijkingen van de schedel. Er worden twee klinische casussen beschreven die perfect het verschil tussen de twee afwijkingen laten zien. Plagiocephalie is een unilaterale afplatting van de schedel, terwijl brachycephalie een bilaterale afplatting van de schedel is. De incidentie van deze afwijkingen is toegenomen door een wereldwijde campagne die ouders aanmoedigt hun baby's in rugligging te laten slapen om wiegendood te voorkomen. Hoewel deze positie gunstig is voor de sterftecijfers, veroorzaakt het langdurige druk op de achterzijde van de schedel, wat leidt tot de beschreven afwijkingen. Fysiotherapie hielp bij het verminderen van positionele voorkeur, terwijl helmtherapie de drukpunten rond de schedel veranderde, wat kan leiden tot een anatomisch normale schedel.

Hoofdstuk 3 van dit proefschrift is een studie die de correlatie tussen subjectieve en objectieve beoordeling van de schedelvorm evalueert. In deze studie werden 75 kinderen opgenomen die werden doorverwezen voor een afwijkende schedelvorm. Beoordeling werd uitgevoerd door ouders, artsen en plagiocephalometrie. De studie toonde een significante positieve correlatie tussen de beoordeling van de arts en de CPI en ODDI, terwijl dit niet het geval was voor de beoordeling van de ouders. Helmtherapie werd vaker gestart voor plagiocephalie en was sterk gecorreleerd met de gemeten ODDI-waarde.