{"id":27132,"date":"2026-10-09T17:20:45","date_gmt":"2026-10-09T15:20:45","guid":{"rendered":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/portfolio\/kelly-gillikin-schoueri\/"},"modified":"2026-10-31T11:37:50","modified_gmt":"2026-10-31T10:37:50","slug":"kelly-gillikin-schoueri","status":"publish","type":"us_portfolio","link":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/portfolio\/kelly-gillikin-schoueri\/","title":{"rendered":"Kelly Gillikin Schoueri"},"content":{"rendered":"","protected":true},"featured_media":27133,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"university_us_portfolio":[23],"class_list":["post-27132","us_portfolio","type-us_portfolio","status-publish","post-password-required","hentry","university_us_portfolio-universiteit-maastricht"],"acf":{"main_text":"","naam_van_het_proefschift":"Interfacing With 3D Heritage","samenvatting":"In de afgelopen twee decennia zijn 3D-technologie\u00ebn steeds prominenter geworden in musea, culturele instellingen en academische disciplines. Ze maken digitalisering van artefacten en locaties mogelijk, evenals de productie van complexe gereconstrueerde omgevingen. Deze ontwikkelingen hebben echter, naast nieuwe mogelijkheden voor interpretatie, storytelling en analyse, ook aanzienlijke uitdagingen voor de wetenschappelijke praktijk blootgelegd. Bestaande infrastructuren leggen de nadruk vooral op het behoud en de verspreiding van 3D-data, en minder op het contextuele interpretatieve en bewijsvoerende werk dat dit materiaal betekenisvol maakt als wetenschappelijke bijdrage. Bovendien weerspiegelen de interfaces waarmee 3D-werk wordt gecre\u00eberd en ervaren vaak technische in plaats van humanistische prioriteiten. Dit beperkt de zichtbaarheid van paradata (procesdocumentatie), de helderheid van argumentatie en de mogelijkheid tot kritische beoordeling.\n\nTegen deze achtergrond stelt deze scriptie de vraag: welke infrastructurele en interfacevoorwaarden maken dat 3D-humanities-onderzoek erkend wordt als legitieme en duurzame wetenschappelijke bijdrage? Drie deelvragen structureren het onderzoek verder: ze onderzoeken de eisen van de gemeenschap voor 3D-disseminatie, de waarden en aannames die in interface-ontwerp besloten liggen, en de praktische en communicatieve uitdagingen die ontstaan bij het gebruik van 3D-onderzoeksinterfaces om multimodale wetenschappelijke narratieven te construeren.\n\nOm deze vragen te beantwoorden combineert de scriptie conceptuele analyse, empirisch onderzoek en praxis-gebaseerd auteurschap van 3D-wetenschappelijke werken. De eerste lijn onderzoekt het huidige landschap van 3D-wetenschappelijke infrastructuren, inclusief de effecten van commerci\u00eble verschuivingen zoals de migratie van Sketchfab naar de \u2018Fab\u2019-marktplaats. Deze studie combineert een environment scan met kwalitatieve analyse om wijdverspreide zorgen bloot te leggen over de onzekerheid van 3D-data op commerci\u00eble platforms, de ontoereikendheid van documentatiestandaarden en het ontbreken van analytische, annotatieve en citatiemechanismen die nodig zijn voor rigoureus wetenschappelijk hergebruik. Tegelijkertijd illustreren deze bevindingen dat bruikbaarheid, betrouwbaarheid en een toegankelijke auteursworkflow essentieel zijn voor adoptie door de gemeenschap. Het onderzoek betoogt dat duurzaamheid niet alleen door technische robuustheid kan worden bereikt; het hangt evenzeer af van het cultiveren van gemeenschappen die de infrastructuren die ze gebruiken begrijpen, vertrouwen en waarderen.\n\nDe tweede lijn beschouwt interface-ontwerp als een vorm van performatieve materialiteit. Door een corpus van 3D-onderzoeksplatforms te onderzoeken en te analyseren via persona-gebaseerde scenario\u2019s, toont de scriptie aan dat 3D-interfaces actief vormgeven hoe wetenschappers 3D-materiaal interpreteren en gebruiken. Interfacetools coderen aannames over expertise, methodologische normen en beoogde interactiemodi, en positioneren gebruikers in bepaalde epistemische perspectieven. Wanneer deze aannames botsen met de mentale modellen of disciplinaire praktijken van onderzoekers, kunnen interfaces onbedoeld interpretatiemogelijkheden beperken of essenti\u00eble wetenschappelijke informatie zoals herkomst, onzekerheid of methodologische keuzes verhullen. De analyse toont aan dat kritische digitale geletterdheid essentieel is om in deze omgevingen te navigeren en dat er duidelijkere, transparantere ontwerpprincipes nodig zijn om de beoordeling van relevantie en authenticiteit van 3D-erfgoed mogelijk te maken.\n\nDe derde lijn van de scriptie onderzoekt de praktische implicaties van deze inzichten via twee case study 3DSE\u2019s (3D Scholarly Editions) gecre\u00eberd binnen de PURE3D-infrastructuur met behulp van het Smithsonian Voyager-framework, een open-source 3D-auteurs- en weergaveomgeving. De eerste case study, geproduceerd in samenwerking met het Contested Memories-project, richt zich op multimodale storytelling en belicht zowel het expressieve potentieel als de navigatie-uitdagingen van het construeren van narratieve structuren in deze specifieke 3D-interface. Feedback uit enqu\u00eates en focusgroepen benadrukt de behoefte aan consistente semantische cues en intu\u00eftieve orkestratie van multimediale componenten. De tweede case study, gericht op het concept paradata, analyseert hoe editie-auteurs 3D creatieprocessen en methodologische beslissingen binnen de beperkingen van Voyager tot uitdrukking brengen. Deze analyse wordt aangevuld met een 3DSE die de reconstructie door de auteur van het laat-Romeinse castellum van Maastricht demonstreert, en laat zien hoe paradata en interpretatieve redenering direct kunnen worden ge\u00efntegreerd in de ruimtelijke ervaring van een 3D-omgeving. Samen illustreren deze case studies dat 3D-wetenschap fundamenteel co-geproduceerd wordt door auteurs, data en interface-mogelijkheden, en dat de betekenisvolle communicatie van wetenschappelijke argumentatie afhangt van de zorgvuldige afstemming van tools, narratieve structuren en gebruikerservaring.\n\nGesynthetiseerd over de hele scriptie identificeren de bevindingen vier essenti\u00eble interfacevoorwaarden voor duurzaam 3D-wetenschappelijk werk: haalbaarheid, flexibiliteit, leesbaarheid en ervaringsgerichtheid. Haalbaarheid verwijst naar het verlagen van drempels zodat wetenschappers met diverse technische achtergronden 3D-materiaal kunnen opnemen, documenteren en publiceren zonder overmatige cognitieve of technische last. Flexibiliteit beschrijft het vermogen van een interface om uiteenlopende onderzoeksmethoden, disciplinaire normen en erfgoedcontexten te accommoderen, terwijl auteurs verschillende vormen van interpretatieve en bewijsvoerende argumentatie kunnen articuleren. Leesbaarheid betreft transparantie en interpreteerbaarheid: interfaces moeten gebruikers in staat stellen herkomst te traceren, onzekerheden te begrijpen en wetenschappelijke redenering over multimodale lagen te volgen. Ervaringsgerichtheid vat de behoefte samen aan interfaces die belichaamde, interactieve en analytische betrokkenheid binnen de 3D-ruimte ondersteunen, zodat gebruikers 3D-materiaal niet alleen kunnen bekijken, maar er ook mee kunnen denken en redeneren.\n\nDe scriptie concludeert dat duurzaam 3D-wetenschappelijk werk afhangt van de wederzijdse versterking van infrastructuur en interface. Terwijl infrastructuren de technische basis moeten bieden voor behoud, toegang en hergebruik, bepalen interfaces hoe wetenschappelijke expressie vorm krijgt en hoe 3D-erfgoed wordt begrepen, ge\u00ebvalueerd en ge\u00efntegreerd in bredere onderzoekspraktijken. Uiteindelijk hangt de toekomst van 3D-wetenschap af van het versterken van de relaties tussen technische systemen, ontwerpprincipes en de gemeenschappen die deze werken cre\u00ebren, gebruiken en beoordelen. Door paradata voorop te stellen, kritische digitale geletterdheid te bevorderen en interfaces te ontwerpen die betekenisvolle wetenschappelijke prestaties ondersteunen, kan het veld ervoor zorgen dat 3D-erfgoed niet alleen toegankelijk en herbruikbaar wordt, maar ook een legitiem en duurzaam onderdeel van de humanities.","summary":"Over the past two decades, 3D technologies have become increasingly prominent across museums, cultural institutions and academic disciplines, enabling the digitisation of artefacts and sites as well as the production of complex reconstructed environments. However, while these developments have expanded the possibilities for interpretation, storytelling and analysis, they have also exposed significant challenges for scholarly practice. Existing infrastructures tend to prioritise the preservation and dissemination of 3D data rather than the situated interpretive and evidentiary work that makes such material meaningful as scholarship. Moreover, the interfaces through which 3D work is created and encountered often reflect technical rather than humanistic priorities, limiting the visibility of paradata (i.e., process documentation), the clarity of argumentation and the capacity for critical assessment.\n\nAgainst this backdrop, this thesis asks the question: What infrastructural and interface conditions enable 3D humanities scholarship to be recognised as legitimate and sustainable scholarly contributions? Three sub-questions further structure the investigation by exploring community requirements for 3D dissemination, the values and assumptions embedded in interface design and the practical and communicative challenges that arise when using 3D research interfaces to construct multimodal scholarly narratives.\n\nTo address these questions, the thesis combines conceptual analysis, empirical investigation and praxis-based authoring of 3D scholarly works. The first strand examines the current landscape of 3D scholarly infrastructures, including the effects of commercial shifts such as the migration of Sketchfab to its \u2018Fab\u2019 marketplace. This study combines an environment scan with qualitative analysis to reveal widespread concerns about the precarity of 3D data hosted on commercial platforms, the inadequacy of documentation standards and the absence of analytical, annotative and citation mechanisms needed for rigorous scholarly reuse. At the same time, these findings illustrate that usability, reliability and an accessible authoring workflow are essential for community adoption. The research argues that sustainability cannot be achieved solely through technical robustness; it depends equally on cultivating communities who understand, trust and value the infrastructures they use.\n\nThe second strand considers interface design as a form of performative materiality. By examining a corpus of 3D research platforms and analysing them through persona-based scenarios, the thesis demonstrates that 3D interfaces actively shape how scholars interpret and use 3D material. Interface tools encode assumptions about expertise, methodological norms and intended modes of interaction, positioning users into particular epistemic perspectives. When these assumptions clash with the mental models or disciplinary practices of researchers, interfaces can inadvertently constrain interpretive possibilities or obscure essential scholarly information such as provenance, uncertainty or methodological choices. The analysis shows that critical digital literacy is essential for navigating these environments and that clearer, more transparent design logics are required for enabling the assessment of relevance and authenticity of 3D heritage.\n\nThe third strand explores the practical implications of these insights through two case study 3DSEs created within the PURE3D infrastructure using the Smithsonian Voyager framework, an open-source 3D authoring and viewing environment. The first case study, produced in collaboration with the Contested Memories project, focuses on multimodal storytelling and highlights both the expressive potential and the navigational challenges of crafting narrative structures in this particular 3D interface. Survey and focus group feedback underscores the need for consistent semantic cues and intuitive orchestration of multimedia components. The second case study, centred on the concept of paradata, analyses how edition authors express 3D creation processes and methodological decisions within Voyager\u2019s constraints. This analysis is complemented by a 3DSE demonstrating the author\u2019s own reconstruction of the late Roman castellum of Maastricht, showing how paradata and interpretive reasoning can be integrated directly into the spatial experience of a 3D environment. Together, these case studies illustrate that 3D scholarship is fundamentally co-produced by authors, data, and interface affordances, and that the meaningful communication of scholarly argumentation depends on the careful calibration of tools, narrative structures and user experience.\n\nSynthesised across the thesis, the findings identify four essential interface conditions for sustainable 3D scholarship: feasibility, flexibility, legibility and experientiality. Feasibility refers to reducing barriers to entry so that scholars with diverse technical backgrounds can ingest, document and publish 3D material without excessive cognitive or technical burden. Flexibility describes an interface\u2019s ability to accommodate varied research methods, disciplinary norms and heritage contexts while enabling authors to articulate different forms of interpretive and evidentiary argumentation. Legibility concerns transparency and interpretability: interfaces must enable users to trace provenance, understand uncertainties and follow scholarly reasoning across multimodal layers. Experientiality captures the need for interfaces that support embodied, interactive and analytical engagement within the 3D space, enabling users not merely to view 3D material but to think and reason through it.\n\nThe thesis concludes that sustainable 3D scholarship depends on the mutual reinforcement of infrastructure and interface. While infrastructures must provide the technical foundations for preservation, access and reuse, it is interfaces that determine how scholarly expression unfolds and how 3D heritage is conceived, evaluated and integrated into wider research practices. Ultimately, the future of 3D scholarship relies on strengthening the relationships between technical systems, design logics and the communities who create, use and assess these works. By foregrounding paradata, promoting critical digital literacy and designing interfaces that support meaningful scholarly performances, the field can ensure that 3D heritage becomes not only accessible and reusable but also a legitimate and enduring component of the humanities.","auteur":"Kelly Gillikin Schoueri","auteur_slug":"kelly-gillikin-schoueri","publicatiedatum":"26 oktober 2026","taal":"EN","url_flipbook":"https:\/\/ebook.proefschriftmaken.nl\/ebook\/kellygillikinschoueri?iframe=true","url_download_pdf":"https:\/\/ebook.proefschriftmaken.nl\/download\/501dd6fd-473a-4a55-9180-62c90a3967b9\/highres","url_epub":"","ordernummer":"19521","isbn":"","doi_nummer":"","naam_universiteit":"Universiteit Maastricht","afbeeldingen":27133,"video_url":"","podcast_url":"","naam_student:":"","binnenwerk":"","universiteit":"Universiteit Maastricht","cover":"","afwerking":"","cover_afwerking":"","design":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/us_portfolio\/27132","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/us_portfolio"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/us_portfolio"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27133"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=27132"}],"wp:term":[{"taxonomy":"university_us_portfolio","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/university_us_portfolio?post=27132"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}