{"id":26950,"date":"2026-09-21T02:25:16","date_gmt":"2026-09-21T00:25:16","guid":{"rendered":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/portfolio\/daan-van-keulen\/"},"modified":"2026-10-31T11:33:18","modified_gmt":"2026-10-31T10:33:18","slug":"daan-van-keulen","status":"publish","type":"us_portfolio","link":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/portfolio\/daan-van-keulen\/","title":{"rendered":"Daan van Keulen"},"content":{"rendered":"","protected":false},"featured_media":27084,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"university_us_portfolio":[29],"class_list":["post-26950","us_portfolio","type-us_portfolio","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","university_us_portfolio-wageningen-university"],"acf":{"main_text":"","naam_van_het_proefschift":"SALT INTRUSION IN CHANNELS WITH COMPLEX GEOMETRY","samenvatting":"Deze thesis bevordert het mechanistische begrip van zoutdispersie in estuaria door te onderzoeken hoe getijdenvangst (tidal trapping), dichtheidsgedreven uitwisseling en bathymetrische discontinu\u00efteiten bijdragen aan het zouttransport stroomopwaarts in het estuarium. Door een combinatie van ge\u00efdealiseerde numerieke modellering, veldobservaties, 3D-simulaties en data-analyse verduidelijkt het werk dubbelzinnigheden in bestaande parametriseringen, biedt het nieuwe inzichten in de processen die zoutindringing beheersen en draagt het bij aan snelle voorspellende tools.\n\nHoofdstuk 1 motiveert en beschrijft de doelstellingen van dit proefschrift. Hoofdstuk 2 herbekijkt de klassieke theorie van getijdenvangst door het extra stroomopwaartse zouttransport, gegenereerd door uitwisseling met doodlopende zijbekkens, te isoleren met behulp van een ge\u00efdealiseerde modelopstelling. Voortbouwend op eerder werk wordt een conceptueel kader ge\u00efntroduceerd om de individuele bijdragen van verschillende kanaal-bekken-uitwisselingsmechanismen aan het stroomopwaartse zouttransport in het hoofdkanaal te analyseren. Er wordt aangetoond dat het extra stroomopwaartse zouttransport als gevolg van de advectieve uitwisseling geassocieerd met het barotrope vullen en legen van bekkens (advectieve uit-fase uitwisseling) het sterkste dispersieve effect produceert wanneer het faseverschil in snelheid tussen het bekken en het hoofdkanaal stroomafwaarts van het bekken 1\/2\u03c0 bereikt. Dit gedrag komt overeen met vroege theoretische formuleringen, maar spreekt recentere, veelgebruikte analytische modellen tegen die verschillen in de fasering van de getijstroom tussen beide zijden van het bekken verwaarlozen, zoals besproken in Hoofdstuk 3. Het uitbreiden van het model met zowel barotrope als diffusieve kanaal-bekken-uitwisseling laat zien dat hun gecombineerde effect niet kan worden weergegeven als een eenvoudige superpositie, en dat een P\u00e9clet-getal specifiek voor getijdenvangst een geschikte maatstaf biedt om het relatieve belang van de twee mechanismen te evalueren.\n\nHoofdstuk 4 van het proefschrift onderzoekt de bijdrage van havenbekkens aan de verspreiding van zout in het Rijn-Maasmondingsgebied. Observaties en 3D-modellering tonen aan dat de uitwisseling tussen kanaal en haven wordt gedomineerd door dichtheidsstromen in plaats van door barotroop vullen en legen. De sterkte van deze uitwisseling varieert sterk tussen havens als gevolg van ruimtelijke verschillen in het getijdenzoutgehaltebereik (de diepte-gemiddelde variatie in zoutgehalte gedurende een getijdenverloop), die de barocliene drukgradi\u00ebnt tussen het hoofdkanaal en de haven regelt. Het zouttransport als gevolg van de verticaal verschoven uitwisseling bleek te schalen met het getijdenzoutgehaltebereik tot de macht 3\/2, consistent met analytische uitdrukkingen afgeleid uit de theorie. Toepassing van het in Hoofdstuk 2 geteste raamwerk voor getijdenvangst op individuele havens in het Rijn-Maasmondingsgebied laat zien dat hun netto bijdrage aan het stroomopwaartse zouttransport bescheiden is (5-10%), en dat de grootste havens het minst bijdragen omdat ze zich bevinden op plekken waar het getijdenzoutgehaltebereik het zwakst is. Er wordt een nieuwe parametrisering voor dichtheidsgedreven getijdenvangst voorgesteld, waaruit blijkt dat het resulterende dispersieve effect expliciet afhangt van de subtidale zoutgradi\u00ebnt. Deze nieuwe parametrisering weerspiegelt de barocliene aard van het uitwisselingsmechanisme, in tegenstelling tot klassieke formuleringen voor getijdenvangst die onafhankelijk zijn van de subtidale zoutgradi\u00ebnt.\n\nHoofdstuk 5 onderzoekt hoe de steilheid van de bodemhelling in het overgangsgebied tussen onderhouden bodemniveaus, die lijken op een trapvormige bathymetrie, de zoutindringing be\u00efnvloedt. Numerieke experimenten met ge\u00efdealiseerde bathymetrie\u00ebn (ge\u00efnspireerd op bathymetrie\u00ebn zoals die van de Nieuwe Waterweg) tonen aan dat de helling van deze overgangszone de zoutindringingslengte sterk be\u00efnvloedt. Voor zwak tot gedeeltelijk gelaagde estuaria verminderen flauwere hellingen, die een over het geheel dieper estuarium cre\u00ebren, de zoutindringing, terwijl steilere hellingen deze verhogen. De opmerkelijke waarneming dat een flauwe helling de zoutindringing kan verminderen, wordt verklaard door twee processen: (1) versterkte getijdenreflectie bij scherpe diepteovergangen vermindert getijdenstromen en verticale menging, waardoor de estuariene circulatie wordt versterkt; en (2) steile hellingen bevorderen frontvorming nabij de diepteovergang, wat de estuariene circulatie lokaal versterkt en het getij-oscillatoire zouttransport stroomopwaarts van de frontale regio intensiveert. De dynamiek in de ge\u00efdealiseerde bathymetrische opstelling komt overeen met waarnemingen in de Nieuwe Maas, waar een zoutgehaltefront ontstaat nabij de diepteovergang, een sterke toename in getij-oscillatoir zouttransport wordt waargenomen stroomopwaarts van deze overgang, en de beperkte spring-doodtij-modulatie van de zoutindringingslengte overeenkomt met het modelgedrag voor scherpe bodemhellingen.\n\nIn Hoofdstuk 6 wordt onderzocht of een hybride-harmonische regressiemethode kan worden geherformuleerd om snelle zoutgehaltevoorspellingen op korte tot middellange termijn te bieden bij meetstations. Het voorgestelde model bedt een semi-empirische formulering van het zoutgehalte in harmonische basisfuncties in en houdt rekening met door stormvloed veroorzaakte variabiliteit en onvastheid in de zoutbalans. Toegepast op de goed gemengde Ems- en Schelde-estuaria, levert de methode nauwkeurige voorspellingen op en biedt het fysiek interpreteerbare 'best-fit' parameters, inclusief een nieuwe interpretatie van de Van der Burgh-constante. De aanpak vereist echter voldoende trainingsgegevens, lost de verticale zoutstructuur niet op en gaat uit van een enkele dominante lengteas, wat de toepasbaarheid beperkt in gelaagde of geometrisch complexe systemen zoals de Rijn-Maas. Voor dergelijke systemen zijn (fysica-ge\u00efnformeerde) machine-learning modellen waarschijnlijk geschikter voor het verkrijgen van nauwkeurige voorspellingen bij meetstations.\n\nOver het geheel genomen lost dit proefschrift belangrijke onduidelijkheden op in bestaande parametriseringen van getijdenvangst, biedt het nieuwe analytische hulpmiddelen om de dispersieve invloed van dichtheidsgedreven getijdenvangst te beoordelen, verduidelijkt het waarom grotere bekkens niet noodzakelijkerwijs meer bijdragen dan kleinere, en identificeert het bathymetrische treden als een dominante controle op zoutindringing in technisch aangepaste estuaria. Samen bevorderen deze bevindingen het mechanistische begrip van getijden-dispersieprocessen in geometrisch complexe estuaria en ondersteunen ze de ontwikkeling van betrouwbare voorspellingsinstrumenten voor estuarien zoutgehalte.","summary":"This thesis advances the mechanistic understanding of salt dispersion in estuaries by examining how tidal trapping, density-driven exchange, and bathymetric discontinuities contribute to up-estuary salt transport. Through a combination of idealised numerical modelling, field observations, 3D simulations, and data analysis, the work clarifies ambiguities in existing parameterisations, provides new insights into the processes governing salt intrusion and contributes to fast predictive tools.\n\nChapter 1 sets out to motivate and describe the objectives of this thesis. Chapter 2 revisits classical tidal-trapping theory by isolating the additional up-estuary salt transport generated by exchange with dead-end side basins using an idealised model set-up. Building on earlier work, a conceptual framework is introduced to analyse the individual contributions of different channel\u2013trap exchange mechanisms to the up-estuary salt transport in the main channel. It is shown that the additional up-estuary salt transport due to the advective exchange associated with the barotropic filling and emptying of traps (advective out-of-phase exchange) produces the strongest dispersive effect when the velocity phase difference between the trap and the main channel down-estuary of the trap reaches 1\/2\u03c0. This behaviour aligns with early theoretical formulations, but contradicts more recent, widely used, analytical models that neglect differences in tidal-velocity phasing between both sides of the trap, as discussed in Chapter 3. Extending the model to include both barotropic and diffusive channel-trap exchange reveals that their combined effect cannot be represented as a simple superposition, and that a P\u00e9clet number specific to tidal trapping provides an appropriate measure to evaluate the relative importance of the two mechanisms.\n\nChapter 4 of the thesis examines the contribution of harbour basins to the dispersion of salt in the Rhine-Meuse estuary. Observations and 3D modelling show that channel\u2013harbour exchange is dominated by density currents rather than by barotropic filling and emptying. The strength of this exchange varies strongly between harbours due to spatial differences in the tidal salinity range (the depth-averaged salinity variation over a tidal cycle) which controls the baroclinic pressure gradient between the main channel and the harbour. The salt transport resulting from the vertically sheared exchange was found to scales with the tidal salinity range raised to the power of 3\/2, consistent with analytical expressions derived from theory. Applying the tidal-trapping framework tested in Chapter 2 to individual harbours in the Rhine-Meuse estuary reveals that their net contribution to up-estuary salt transport is modest (5\u201310%), and that the largest harbours contribute least because they are located where the tidal salinity range is weakest. A new parameterisation for density-driven tidal trapping is proposed, showing that the resulting dispersive effect depends explicitly on the subtidal salinity gradient. This new parametrisation reflects the baroclinic nature of the exchange mechanism, unlike classical formulations for tidal trapping which are independent of the subtidal salinity gradient.\n\nChapter 5 investigates how the steepness of the bed slope in the transition area between maintained bed levels, which resemble a stair-case-like bathymetry, influences salt intrusion. Numerical experiments with idealised bathymetries (inspired by bathymetries such as that of the Rotterdam Waterway) show that the slope of this transition zone strongly affects the salt intrusion length. For weakly to partially stratified estuaries, milder slopes, that create an overall deeper estuary reduce salt intrusion, while steeper slopes increase it. The remarkable observation that a mild slope can reduce salt intrusion is explained by two processes: (1) enhanced tidal reflection at sharp depth transitions reduces tidal currents and vertical mixing, strengthening estuarine circulation; and (2) steep slopes promote frontal formation near the depth transition, which locally enhances the estuarine circulation and strengthens the tidal-oscillatory salt transport upstream of the frontal region. The dynamics in the idealised bathymetric set-up resemble observations in the New Meuse, where a salinity front forms near the depth transition, a strong increase in tidal-oscillatory salt transport is observed upstream of this transition, and the limited spring\u2013neap modulation of the salt intrusion length matches the model behaviour for sharp bed slopes.\n\nIn Chapter 6 explores whether a hybrid-harmonic regression method can be reformulated to provide fast short-to-medium-term salinity predictions at monitoring stations. The proposed model embeds a semi-empirical salinity formulation into harmonic base functions and accounts for surge-induced variability and unsteadiness in the salt balance. Applied to the well-mixed Ems and Scheldt estuaries, the method yields accurate predictions and provides physically interpretable best-fit parameters, including a new interpretation of the Van der Burgh constant. However, the approach requires sufficient training data, does not resolve the vertical salinity structure, and assumes a single dominant longitudinal axis, limiting its applicability in stratified or geometrically complex systems such as the Rhine-Meuse. For such systems, (physics informed) machine-learning models are likely more suitable for obtaining accurate salinity predictions at monitoring stations.\n\nOverall, this dissertation resolves key ambiguities in existing parameterisations of tidal trapping, provides new analytical tools to assess the dispersive influence of density-driven tidal trapping, clarifies why larger basins do not necessarily contribute more than smaller ones, and identifies bathymetric steps as a dominant control on salt intrusion in engineered estuaries. Together, these findings advance the mechanistic understanding of tidal-dispersion processes in geometrically complex estuaries and support the development of reliable predictive tools for estuarine salinity.","auteur":"Daan van Keulen","auteur_slug":"daan-van-keulen","publicatiedatum":"14 oktober 2026","taal":"EN","url_flipbook":"https:\/\/ebook.proefschriftmaken.nl\/ebook\/daanvankeulen?iframe=true","url_download_pdf":"https:\/\/ebook.proefschriftmaken.nl\/download\/63b0fe2a-13a8-4f82-8e2e-ae72bc28c04c\/highres","url_epub":"","ordernummer":"19599","isbn":"","doi_nummer":"10.18174\/681660","naam_universiteit":"Wageningen University","afbeeldingen":27084,"video_url":"","podcast_url":"","naam_student:":"","binnenwerk":"","universiteit":"Wageningen University","cover":"","afwerking":"","cover_afwerking":"","design":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/us_portfolio\/26950","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/us_portfolio"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/us_portfolio"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27084"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=26950"}],"wp:term":[{"taxonomy":"university_us_portfolio","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/university_us_portfolio?post=26950"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}