{"id":16437,"date":"2026-07-31T09:44:12","date_gmt":"2026-07-31T07:44:12","guid":{"rendered":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/portfolio\/mirco-sana\/"},"modified":"2026-07-31T09:44:22","modified_gmt":"2026-07-31T07:44:22","slug":"mirco-sana","status":"publish","type":"us_portfolio","link":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/portfolio\/mirco-sana\/","title":{"rendered":"Mirco Sana"},"content":{"rendered":"","protected":true},"excerpt":{"rendered":"","protected":true},"author":7,"featured_media":16438,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"us_portfolio_category":[45],"class_list":["post-16437","us_portfolio","type-us_portfolio","status-publish","post-password-required","hentry","us_portfolio_category-new-template"],"acf":{"naam_van_het_proefschift":"The butterfly effect","samenvatting":"De gevaren van de groep endogene, door de mens geproduceerde verontreinigende stoffen die gezamenlijk bekendstaan als hormoonontregelende stoffen (EDC\u2019s), zijn sinds het begin van de jaren 90 uitgebreid gedocumenteerd. EDC\u2019s hebben een breed scala aan effecten op het endocriene systeem, en het is dan ook niet verwonderlijk dat een van hun belangrijkste doelwitten de schildklier is, de grootste endocriene klier van het menselijk lichaam. Ondanks de huidige behoefte aan innovatieve in-vitromodellen voor de evaluatie van potenti\u00eble EDC's en het inzicht in hun werkingsmechanismen, is er nog steeds een aanzienlijk tekort aan fysiologisch relevante schildkliermodellen.\n\nIn hoofdstuk I werd een korte inleiding gegeven over de fysiologische werking van de schildklier en haar hormonen, samen met een overzicht van het effect van EDC\u2019s op deze klier.\n\nIn hoofdstuk II hebben we aan de hand van een diepgaand overzicht de huidige stand van zaken geschetst met betrekking tot in-vitro-modellen van endocriene klieren voor het screenen op EDC\u2019s, met de nadruk op de momenteel beschikbare schildkliermodellen. We benadrukten de voordelen die 3D-in-vitro-modellen bieden ten opzichte van klassieke 2D-in-vitro-modellen en we richtten ons op de mogelijkheid om 3D-bioprinttechnologie te benutten voor de productie van geavanceerde 3D-in-vitro-modellen van de schildklier voor de evaluatie van chemische stoffen als vermoedelijke EDC's. In hoofdstuk III hebben we het gebruik van microflu\u00efdische bioprinting ge\u00ebvalueerd voor de productie van fysiologisch relevante 3D-in-vitro-constructies van de schildklier door potenti\u00eble bio-inkten te selecteren en de functionaliteit te beoordelen van bioprinted schildklierfollikels verkregen uit muizenembryonale stamcellen (mESCs).\n\nIn hoofdstuk IV hebben we de productie onderzocht van modellen die zowel schildklier- als vasculaire componenten bevatten, om het sterk doorbloede schildklierweefsel beter na te bootsen. Er werden twee modellen vervaardigd met behulp van core-shell-bioprinttechnologie, waarmee buisvormige structuren konden worden geproduceerd die zowel schildklier- als endotheelcellen in afzonderlijke compartimenten bevatten. Een derde model werd vervaardigd door endotheelcellen te zaaien op een 3D-bioprintconstructie die schildkliercellen bevatte. We kozen voor de zaaiprocedure omdat endotheelcellen zich hierdoor beter konden vermenigvuldigen dankzij het betere behoud van endotheliale markers en morfologie. We beoordeelden de haalbaarheid van een co-cultuur van endotheelcellen en uit mESCs afgeleide follikels. Transcriptomische analyse toonde op verschillende niveaus de duidelijke invloed van het proto-vasculatuur op de schildkliercomponent aan, zoals verwacht op basis van onze kennis van de in vivo functionaliteit van de schildklier.\n\nIn hoofdstuk V zijn we verder gegaan met het evalueren van de productie van een in vitro 3D-bioprintmodel van de menselijke schildklier. Menselijke ESC's werden gedifferentieerd tot menselijke schildklierfollikels. We hebben bevestigd dat bioprinted menselijke schildklierfollikels hun levensvatbaarheid, kenmerken en functionaliteit konden behouden na het bioprinten. Transcriptomische analyse bevestigde ook dat ons 3D-bioprinted model in staat was om te reageren op blootstelling aan EDC's en onderscheid te maken tussen verschillende EDC's door schildkliergerelateerde en ziektegerelateerde pathways te wijzigen. Deze bevindingen bewijzen het potentieel van ons 3D-menselijk model op het gebied van EDC-screening.\n\nIn hoofdstuk VI werd een 3D-bioprinted construct met uit hESC's afgeleide follikels geoptimaliseerd voor integratie in een microflu\u00efdisch organ-on-chip (OoC)-apparaat. We hebben vastgesteld dat de 3D-bioprinted constructen in het apparaat konden worden gehandhaafd zonder dat hun structuur of de functionaliteit van de follikels werd aangetast. Verder hebben we 3D-bioprinted schildklierorgano\u00efde-on-chip (BTOoC)-modellen vergeleken met schildklierorgano\u00efde-on-chip (TOoC)-modellen op basis van in Matrigel ingebedde schildklierfollikels. Beide modellen werden blootgesteld aan verschillende bekende EDC's en de daaropvolgende transcriptomische analyse toonde aan hoe de twee modellen verschillend reageerden na blootstelling aan de EDC's. Het belangrijkste was dat de BTOoC consistenter en gevoeliger leek dan het TOoC-model wat betreft de downregulatie van de metabolische processen van schildklierhormonen na blootstelling aan EDC's, wat de relevantie van het in dit werk geproduceerde 3D-bioprinted model verder aantoont.\n\nIn hoofdstuk VII hebben we een algemene bespreking van het proefschrift gegeven, waarbij we de verkregen resultaten kritisch hebben ge\u00ebvalueerd, evenals de toekomstige ontwikkeling en het gebruik van de door ons ontwikkelde in-vitro-modellen voor de schildklier. Tot slot hebben we in hoofdstuk VIII de impact benadrukt die ons werk zou kunnen hebben op het milieu, de menselijke gezondheid en de samenleving. We bespraken ook de voordelen die ons model zou kunnen bieden, niet alleen op het gebied van de identificatie van EDC's, maar ook voor de ontwikkeling van geavanceerdere in-vitro-modellen die de kloof tussen in-vivo- en in-vitro-onderzoek kunnen verkleinen. Tot slot sloten we dit proefschrift af door de noodzaak van nieuwe 3D-in-vitro-endocriene modellen te benadrukken, ook vanuit commercieel en economisch oogpunt.","summary":"The dangers of the group of endocrine disrupting chemicals (EDCs) have been documented since the early 1990s. These substances affect the endocrine system, with the thyroid gland being a primary target. Due to a lack of physiologically relevant models, this thesis explores the development of 3D in vitro thyroid models using bioprinting.\n\nChapter I introduces thyroid physiology and EDC impacts. Chapter II reviews the state of the art in endocrine gland models, emphasizing the benefits of 3D over 2D. Chapter III evaluates microfluidic bioprinting using mouse embryonic stem cells (mESCs) to create functional thyroid follicles.\n\nChapter IV explores vascularized models by combining thyroid follicles with endothelial cells. Transcriptomic analysis confirms the influence of vascular components on thyroid function. Chapter V describes the creation of a human 3D bioprinted model using human ESCs, showing its ability to respond to EDC exposure by altering specific pathways.\n\nChapter VI integrates the hESC-derived follicles into a microfluidic organ-on-chip (OoC) device. The resulting Bioprinted Thyroid Organoid on Chip (BTOoC) was more sensitive to EDCs than standard models. Chapters VII and VIII discuss the general findings and the scientific and societal impact, highlighting the potential for advanced in vitro models to bridge the gap between animal and human studies.","auteur":"Mirco Sana","auteur_slug":"mirco-sana","publicatiedatum":"28 september 2026","taal":"EN","url_flipbook":"https:\/\/ebook.proefschriftmaken.nl\/ebook\/mircosana?iframe=true","url_download_pdf":"https:\/\/ebook.proefschriftmaken.nl\/download\/20e5a899-24eb-4ecb-9f79-3f30bd761984\/optimized","url_epub":"","ordernummer":"19168","isbn":"","doi_nummer":"","naam_universiteit":"Universiteit Maastricht","afbeeldingen":16439,"naam_student:":"","binnenwerk":"","universiteit":"Universiteit Maastricht","cover":"","afwerking":"","cover_afwerking":"","design":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/us_portfolio\/16437","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/us_portfolio"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/us_portfolio"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16437"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/us_portfolio\/16437\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16440,"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/us_portfolio\/16437\/revisions\/16440"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/16438"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16437"}],"wp:term":[{"taxonomy":"us_portfolio_category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.proefschriftmaken.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/us_portfolio_category?post=16437"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}